Terug bij het graf…

Normaliter begint het leven hier om een uurtje of vijf in de ochtend, maar afgelopen week was het zelfs al om kwart over vier. De Azaan (oproep tot het gebed) schalt dan door de speakers van de moskee die schuin tegenover ons hotel staat over de kampong. Ik word er altijd wakker van.

Laatste dag op de kampong

Vandaag werd ik toch met een ‘kucing’ (kleine kater) wakker: hoewel we vandaag nog Ratna en Abi en ook Eny en Joko thuis zouden bezoeken, hadden we gisteravond na de familiebijeenkomst in Ibu’s nieuwe huisje reeds afscheid genomen van de rest van de familie. De meeste familieleden waren gisteravond namelijk weer ‘pulang’ (naar huis) gegaan.

Ratna Zaenuddin

Toen we waren uitgecheckt bij RedDoorZ, bezochten we Ratna thuis. Ratna woont ook op de kampong, maar niet in hetzelfde ‘straatje’ waar Rina, Nuryati, Ismanto woonden en Arti’s oude huisje en Ibu’s nieuwe huisje zich bevonden. Ik vond het daarom leuk om mijn Nederlandse familie ook te laten zien hoe en waar Ratna woonde.