Iets voor zessen werd ik vanochtend wakker. Ik was me net aan het bedenken wat ik zou gaan ontbijten, toen ik van Ratna een whatsappberichtje kreeg: “Abi is on his way to bring food.” Op zich wel makkelijk, maar ik was ook wel een beetje bang voor het voedsel van de familie: om de één of andere reden gaat het na het eten van hun voedsel darmflora technisch vaak mis.
Vandaag maar een korte statusupdate, want ik voel me echt heel erg ziek. Het begon gisteravond eigenlijk al. Ik ging toen al rond 18.00 uur naar bed, omdat ik totaal geen energie meer had. Ik voelde ook dat ik ziek zou worden. Gisteren maakte ik me daar nog niet te veel zorgen over (meestal ben ik na een paar dagen Indonesië één of twee dagen ziek), maar toen ik vanochtend wakker werd was ik anders ziek dan normaal.
Ziek of niet, vanochtend om een uur of zeven werd er zo hard op mijn deur gebonsd, dat dit onmogelijke de poezelige handjes van Ratna konden zijn. Toen ik met mijn koortsige hoofd de deur opendeed stond er een zwaaiend en schreeuwend familielid dat ik wel herkende, maar niet verstond. Wat ik wel begreep was dat ik met hem mee moest en wel direct.