Zoals gezegd is Makassar de hoofdstad van Sulawesi Selatan (Zuid Sulawesi). Na een lange gruwelijke strijd die uiteindelijk werd gewonnen door VOC-admiraal Cornelis Speelman en diens lokale bondgenoot Arung Palakkaop, werd op 18 november 1667 het verdrag van Bongaja getekend door toenmalige sultan Hasanuddin van Gowa en Cornelis Speelman. In dit verdrag werd onder andere bepaald dat de VOC er handel mocht drijven en dat het voormalige fort Ujung Pandang dat dienstdeed in de oorlog tegen de VOC zou worden overgedragen aan de VOC. Fort Ujung Pandang werd omgedoopt tot Fort Rotterdam waarna Nederland het fort tot 1937 als verdedigingsfort heeft gebruikt. Makassar is ook de geboortestad van mijn biologische vader. Hij was een Boeginees (Bugis). De Boeginezen zijn een etnische groep afkomsig van Sulawesi en staan eeuwenlang met name bekend om hun zeevaardigheid, hun standvastige principes en hun leiderschap. In Makassar bevindt zich Pelabuhan (Poort) Soekarno–Hatta. Deze haven heeft samen met de haven van Tanjung Priok (in Jakarta), de haven van Tanjung Perak (in Surabaya) en de haven van Belawan (in Medan) het hoogste passagiers- en goederenverkeer. Mijn biologische vader voer jarenlang als één van de vele kapiteins die rederij PT Djakarta Lloyd rijk was van en naar al deze havens, totdat hij eind jaren zestig in Semarang aanmeerde, daar in mijn latere geboortekampong Sawah Besar (zie https://tim.dondorp.nl/kampung-sawah-besar) Ibu tegenkwam, besloot daar te blijven om in 1961 met haar te trouwen en de rest is geschiedenis. Saillant detail waar ik vandaag achterkwam: het hoofdkantoor van rederij PT Djakarta Lloyd bevond zich in dezelfde straat (Jalan Raden Saleh) als het Kindertehuis Kasih Bunda en het toenmalige hotel (het tegewoordige Karya hotel) waar de overdrachten van de ter adoptie afgestane babies aan de adoptieouders plaatsvonden. Toeval? Wie het weet mag het zeggen… Als ‘Nederlander’ moest ik natuurlijk Fort Rotterdam bezocht hebben, maar ik heb ook even rondgelopen op Pelabuhan Soekarno–Hatta. Ik vind het erg bijzonder dat ik zowel de geboorteplaats van Ibu (zie https://tim.dondorp.nl/godong-solo-en-yogya/), als die van Bapak heb mogen bezoeken. Hoewel ik er als baby uiteraard nooit geweest ben, voelt het toch alsof ik stukjes van mijn oorsprong heb teruggevonden. Voor mij als geadopteerde Indo die toch al elke keer wanneer hij van of naar Indonesië reist een kleine identiteitscrisis moet doorstaan maar een moeilijk te begrijpen, laat staan aan anderen uit te leggen, gevoel. Heri Setiono
Geplaatst door Godong Indonesie op Vrijdag 6 juni 2025