De vlucht heb ik overleefd, maar vraag niet hoe. Ik zat aan het raampje met links van mij twee superchagrijnig kijkende Indo’s. Geen enkel woord, lachje of knikje kon er vanaf en de Indo die direct naast me zat had constant zijn rechterelleboog ver over de armleuning waardor mijn toch al beperkte ruimte extra werd ingkort.
Gisteravond om een uurtje of 21.00 (lokale tijd) ben ik naar bed gegaan en tot mijn verbazing heb ik tot 7.30 (lokale tijd) vanochtend geslapen. Een ‘normale’ nacht gedraaid dus. Hopelijk ben ik zo in één keer van mijn ‘vliegtuigbeen’ af. Na een sober maar goed Indonesisch ontbijtbuffet in het hotel werk ik mijn blog bij wanneer het alweer tijd is om de koffers te pakken.
Toen ik om ongeveer 21.00 uur had ingecheckt in het M. Regency hotel merkte ik dat ik best wel trek had. Na het ontbijt van vanochtend had ik ook niks meer gegeten. Eerder heb ik wel eens verteld over Grab: een online platform waarin je om een taxi, een brommerlift, maar ook om eten kunt vragen.