Nog altijd ben ik ziek zwak en misselijk, maar rond het middaguur had ik voldoende energie gespaard om even door de kampong te fietsen. Van Ratna had ik namelijk gehoord dat er ongeveer een jaar geleden een blanke man op de kampong was komen wonen en dat deze uit Nederland kwam.
Na het restaurantbezoek was ik zo moe, dat ik geen energie meer over had om mijn koffers te pakken. Dat moest ik dus nog doen toen ik vanochtend wakker werd. Hoewel ik nog steeds grieperig was, leek het erop dat de koorts wegwas. Haastig begon ik dus met het inpakken en organiseren van mijn spulletjes.
Zes jaar geleden bezocht ik al eens Purwodadi (zie https://tim.dondorp.nl/…/indonesie-en…/reizen/reis-2019. Destijds besloot ik elk hotel in Purwodadi één of twee dagen te testen en te reviewen om Lin en Emelie te helpen bij een eventuele keuze voor een hotel wanneer ze er eentje in de buurt van de familie zochten. Omdat Sylvia (Emelie haar moeder) en Bengt (Emelie haar moeders vriend) nu op ‘mijn kamer’ sliepen moest ik dus uitwijken naar een ander hotel.