Indonesië en reizen

Bijna weer ’thuis’

door

Momenteel is het 23.12 uur (lokale tijd)/ 17:12 (Nederlandse tijd). Ik was al naar bed gegaan, maar ik kon de slaap niet vatten. Ik ben nu vier dagen ‘thuis van thuis’ (want zo voelt het wel wanneer ik net in Indonesië, maar ook wanneer ik net in Nederland ben). Enkele dagen geleden zei ik nog dat Indonesië nooit went (“Ondanks dat het de achtste keer is dat ik Indonesië bezoek, zal het wederom een unieke en bijzondere reis worden…”), maar ik heb me, ondanks de vele fijne contacten die ik de afgelopen dagen heb mogen opdoen, zelden zo eenzaam gevoeld als nu.

Sultan Hasanuddin International Airport

door

Gezien het tijdstip dat ik uiteindelijk in slaap ben gevallen vanochtend werd ik best vroeg wakker (6.00 uur Indonesische tijd). Voor Indonesische begrippen is 6.00 uur opstaan echter heel normaal (vanaf 15.00 uur is het hier ook al ‘avond’) dus besloot ik maar op te staan en een lekker uitgebreide warme douche te nemen.

Semarang Airport

door

Ditmaal geen huilende baby’s aan boord, wel ‘flippende’ kleuters. Ik weet eigenlijk niet wat erger is: één of twee baby’s die, omdat ze zich nog niet anders kunnen uiten, de hele vlucht aan het huilen zijn, of een stel kleuters dat zo hard aan het keten is dat de stewardessen er van moesten huilen.