Momenteel is het 23.12 uur (lokale tijd)/ 17:12 (Nederlandse tijd). Ik was al naar bed gegaan, maar ik kon de slaap niet vatten. Ik ben nu vier dagen ‘thuis van thuis’ (want zo voelt het wel wanneer ik net in Indonesië, maar ook wanneer ik net in Nederland ben). Enkele dagen geleden zei ik nog dat Indonesië nooit went (“Ondanks dat het de achtste keer is dat ik Indonesië bezoek, zal het wederom een unieke en bijzondere reis worden…”), maar ik heb me, ondanks de vele fijne contacten die ik de afgelopen dagen heb mogen opdoen, zelden zo eenzaam gevoeld als nu. Met eigen ogen heb ik in een krottenwijk in Makassar mogen aanschouwen dat familie hier als het waardevolste bezit wordt gezien. Zeker op een nationale feestdag als vandaag: Idul-Adha, of te wel het Islamitisch Offerfeest. Na maanden sparen (en dat sparen gaat in de sloppenwijken van Indonesië niet zo hard met een dagloon van gemiddeld 10 euro) werden vandaag overal in Makassar publiekelijk runderen geslacht en ‘geportioneerd’. Hoewel dit in mijn ogen gepaard ging met gruwelijke taferelen, is de wijze waarop complete families bij elkaar komen om dit gezamenlijk te doen het bewijs dat je hier geen groter bezit kunt hebben dan familie. Dit deed mij beseffen dat ik de afgelopen dagen verder weg van familie ben geweest dan ooit en dat maakt mij weemoediger dan ik van te voren had gedacht. Wat kijk ik daarom uit naar morgen: dan ontmoet ik eindelijk weer familie! Om 14.05 uur lokale tijd)/ 8.05 Nederlandse tijd vertrekt het vliegtuig (vlucht JT909) naar Semarang, waarna ik zo snel mogelijk zal doorreizen naar de kampong op Godong waar mijn familie woont. Zoals jullie op http://indonesienresa.blogg.se/2025/june/pavag.html kunnen lezen, is mijn zus Emelie vanochtend vroeg met haar gezin vertrokken naar Bali. Bali ligt niet zo ver van Makassar vandaan, sterker nog: Godong is vanaf Makassar twee keer zover als Bali. Om familie te ontmoeten had ik er dus ook voor kunnen kiezen om morgen naar Bali te vliegen in plaats van naar Semarang. Dan had ik er ook nog een paar luxe vakantiedagen tegenaan kunnen plakken. Tijdens het plannen van deze reis heb ik serieus getwijfeld om dat te doen. Uiteindelijk heb ik echter besloten niet te kiezen voor het toeristische Bali, maar voor de uiterst sobere en ingetogen éénvoud van Godong en daarmee puur voor mijzelf: terug naar mijn roots, mijn basis en mijn innerlijke rust. Opdat ik er over een paar dagen (wanneer Emelie en haar gezelschap ook in Semarang zijn geland) weer helemaal ben voor mijn Zweedse familie, voor mijn Indonesische familie en voor mijzelf. Heri Setiono
Geplaatst door Godong Indonesie op Vrijdag 6 juni 2025